MALAM KIAN LARUT
Malam kian larut
Ditelan kegelapan
Tak terdengar lagi sapaan
Hanya desiran angin yang berhembus pelan
Menyibakkan dedaunan yang tumbuh di halaman
Malam kian larut
Sesekali terdengar suara burung malam saling bersahutan
Anak-anak
yang berlarian di halaman tak terdengar lagi
Malam kian larut
Yang terdengar hanya detak-detak jarum jam yang rapat di dinding
Malam kian larut
Saatnya matamu tuk terpejam
Pejamkanlah matamu di atas pangkuan rinduku
Tidurlah sayang
Kan kutemani tidurmu
Dengan belaian kasihku
Pejamkanlah matamu sayangku
Malam kian larut
Kuantar tidurmu dengan bisikan-bisikan penuh kasih
Agar resonansi berdenting selalu mengalunkan nada-nada rindu selalu buatku
yang mengalunkan dawai-dawai penuh cinta
Tidurlah sayang
Malam kian larut
Hatimu kan tetap ada di relung hatiku yang paling dalam
Tidurlah sayang
Malam kian larut
Kau akan selalu ada dalam pelukan eratku
Pelukan rinduku
Sedetikpun tak kan pernah kulepaskan
Selamanya kau kan selalu ada dan ada dalam selimut kalbuku
Menyelimuti rindu-rinduku yang kian menggebu
Tidurlah sayang
Malam kian larut
Malam kian kelam
Pejamkanlah
Aku ada di pelupuk matamu
Tidurlah sayang
Malam kian larut
Malam kian kelam
***
MALAM TERBELENGGU RINDU
Ketika malam mulai merangkak
Menuju kegelapan
Bayanganmu menggelayut di pelupuk mataku
Mengombang-ambingkan kehangatan jiwaku
Kau menatapku
Kau tersenyum
Kau bentangkan rona-rona di khatulistiwa jiwa
Lalu Kau peluk Aku penuh kehangatan cinta
Kekasihku
Di manakah Kau?
Kau yang selalu memberi kehangatan jiwa
Ketika aku dan kamu berada dalam satu hamparan
Malam ini
Malamku
Malam terbelenggu rindu
***
KAU SELALU ADA DALAM KETIADAAN
Aku ada dan ada untukmu kekasihku
Dan Engkau selalu ada dan ada
Dalam ketiadaan
Aku selalu
Menemanimu
Menyapamu
Membelaimu
Penuh kasih
Penuh cinta
Dalam sunyi nan sepi
Ketika
Kutatap wajahmu
Dalam ketiadaan
Kau tersenyum
Untukku
Untuk jiwaku
Untuk hatiku
Kubalas senyumanmu
Kau kudekap penuh kehangatan
Rasa tiada tara
Dalam ketiadaan
Aku memandangmu
Menatapmu
Lalu
Kau tersenyum
Hanya untukku
Dalam bayangan gelapku
Kau ulurkan tanganmu
Kau peluk erat Aku
Kau belai Aku
Kau kecup keningku dengan penuh kasih
Penuh cinta
Ada getar-getar beresonansi
Di pilar-pilar jiwaku
Begitu lembut
Menggetarkan rona-rona bernada
Dalam dada
Kekasihku
Aku rindu
Engkau selalu ada
Di pelupuk mataku
Kau selalu ada dan ada menemani Aku
dalam ketiadaan
Kekasihku
Aku bahagia
memiliki ketulusan cintamu
Kau selalu hadir
Menemani sepiku
Menemani sunyiku
Menemani rinduku
yang tiada pernah menepi dan menepi
Kau selalu ada dan ada dalam ketiadaan
***
JALAN SATAPAK NU KUNGSI KATINCAK
Geus lila jalan anu disorang
Dina lahan saamparan
Geus cacap kaubek ka suklakna ka siklukna
Lidig balas digiridig
Tapi geuning panon teh lolong bonconong
Aya jalan satapak nu tacan katincak
Aya laratan anu tacan kagurat
Aya tanah nu tacan kaambah
Di dinya ligar malati
Seungitna ngadalingding
Nyambuang angin-anginan
Naha teu kaangseu
Naha teu kaambung teu kapalire
Boro-boro dipetikna
Tonggoy
Jongjon dina udagan
Tungkul ka tincakeun
Tanggah kana sadapan
Kakara kapanggih dina mangsa anu geus laas
Horeng jalan geus katutupan ku pajuriwetna areuy
Karungkup ku rembetna kakayon
Katingker ku haur gereng
Dipager ku cucuk rungkang
Nya kumaha rek ngadongkang
Nya ka mana atuh ngalengkah
Muga ulah peunggas pangharepan
***
CICING DI TEPIS WIRING
Nya di dieu kuring cicing
Di tepis wiring nu lungkawing
Raga nyangsaya
Hareupeun leuweung larangan
Ngabelegbeg poek mongkleng
Geueuman matak kukurayeun
Ngan kumaha
Teu bisa ingkah teu bisa ngejat
Ka jauhna
Ku geus dibeungkeut
Dibakutet
Ku tatali Kalam Ilahi Robbi
Teu bisa kumaha
Kudu tunduk
Kudu tumut
Sangkan teu tigurawil
Tibeubeut kana lengkob lengkob durujana
Duuuh
Kahayang mah ngejat
Ngajaul ka alak paul
Ngadon bubuara
Rek ngadon nyirna dina umpak-umpak mega
Rek nyumput dina kulawuna
Ku hayang ngampar dina lambar-lambar ipisna
Ngarah katenjo mun aya anu gegeleberan
Meberkeun jangjangna ka deukeutna
Ku moal asa-asa
Rek diiwat
Sangkan manuk teu jongjon gegeleberan
Rek disumputkeun
Dibunian
Diranggeum
Ku rema rema katresna
Diiuhan ku papayung rasaning agung
Duuuh
Hanjakal
Ku pamohalan
Bisa kahontal
Bisa kadongkang
Ukur bayangan
Bayangan dina rasa
Nu siga aya
Siga nyata
Padahal
Ngan ukur…
***
Tiktik Kartika, Praktisi Pendidikan Kabupaten Bandung Barat, Purna Bakti Guru Basa Sunda.





